Oenanthe oenanthe - Σταχτοπετρόκλης

τον συνάντησα στα χωράφια 

στο Καλαμπάκι της Δράμας

τον καιρό που είχα δουλειά στα Ζαχαρότευτλα
Είναι μικρότερος κι από καχεκτικό σπουργίτι, κι όμως μπορεί να πετά από την Αρκτική μέχρι την Αφρική και πίσω, ένα ταξίδι συνολικής απόστασης 29.000 χιλιομέτρων. Είναι ο σταχτοπετρόκλης, ένα μεταναστευτικό πουλί που εντυπωσίασε τους ορνιθολόγους με την αντοχή του. Με βάρος γύρω στα 25 γραμμάρια, περνά το καλοκαίρι τρώγοντας έντομα και ανατρέφοντας τα μικρά του στην τούνδρα του Βορείου Ημισφαιρίου, από τη Σιβηρία μέχρι την Αλάσκα. Όταν έρθει το φθινόπωρο, πετά περίπου 14.500 χιλιόμετρα μέχρι την Αφρική

μου αρέσει ιδιαίτερα το όνομά του,  "Οινάνθη"

κι έδώ ό,τι γράφεται στην Βικιπαίδεια :

Η Οινάνθη ήταν μητέρα του Αγαθοκλή, του κακόφημου υπουργού του Πτολεμαίου Δ' Φιλοπάτωρος και της Αγαθόκλειας, της εξίσου κακόφημης αδερφής του.

Η Οινάνθη είχε βάλει τα δύο παιδιά της στο παλάτι και με την βοήθειά τους κατάφερε να εξασκεί μεγάλη πολιτική επιρροή μέχρι τον θάνατο του Πτολεμαίου. Όταν ο λαός επαναστάτησε εναντίον του Αγαθοκλή και της μερίδας του, η Οινάνθη βρήκε καταφύγιο στο Θεσμοφόριον, τον ναό της Δήμητρας και της Περσεφόνης για να ζητήσει την βοήθεια των δύο θεών. Την επόμενη μέρα ο λαός την συνέλαβε και την έφεραν γυμνή στο στάδιο πάνω σε ένα άλογο. Εκεί την εγκατέλειψαν μαζί με τα άλλα μέλη της οικογένειάς της στην μανία του πλήθους, οι οποίοι τους λιντσάρανε

γιά τη Μέρα της Ποίησης

αργά το έμαθα, τι ...γιορτάζεται σήμερα, 

ο στίχος που με τυραννάει χρόνια :  

"...η Ιθάκη, σου έδωσε τ' ωραίο ταξείδι..."

έψαχνα στο βουνό, μήπως ήρθε η Άνοιξη ...

 ... δεν ήρθε ακόμα,

κίτρινο κρόκο έχει πολύ

μιά ανεμώνα, μονάχα, πένθιμη

την άφησα για την άλλη φορά

βρήκε όμως ο φακός μου, 

μερικά λουλούδια, που δεν τα είχα 
(το έχω, δεν έχει έννοια "κτητική")

θα τα δείξω τις άλλες μέρες ...

γιά την Πρώτη μέρα της Άνοιξης

Εαρινή Ισημερία - Χρόνια πολλά Μητέρα Γη  

 

Ophrys mamosa

εγώ τη λέω "ορχιδέα του Νέστου"

μ΄ αρέσει αυτό το όνομα, την θεωρώ δική μου και του Τόπου μου, 

διότι τη συναντώ κάθε Άνοιξη,

 στα ρείθρα του Νέστου από τη Γαλάνη μέχρι την Πασχαλιά

σεργιάνι στον Ήλιο

Lygaeus kalmii

Narcissus tazetta

ζουμπούλι,  νάρκισσος,  μανουσάκι, αμαρυλλίς

ενδημικό της μεσογείου, που ανθίζει νωρίς τον χειμώνα και πλημμυρίζει τον τόπο με το μεθυστικό του άρωμα. 

Είναι  ο πιο εύοσμος νάρκισσος από τα περίπου 50 γνωστά είδη.

Το όνομα του προέρχεται από τον ήρωα της ελληνικής μυθολογίας, τον Νάρκισσο, 
που σύμφωνα με τη μυθολογία, ήταν ένας θαυμαστής ομορφιάς νέος της Βοιωτίας.

Μια εκδοχή του μύθου λέει, ότι απασχολημένος τόσο πολύ να θαυμάζει την ομορφιά του, 
δεν άκουγε την ερωτευμένη μαζί του νύμφη Ηχώ, που τον καλούσε συνέχεια 
και έτσι η Νέμεσις αποφάσισε να τον τιμωρήσει, 
τον έκανε να δει την αντανάκλαση του, στα νερά του ποταμού, 
να την ερωτευτεί και να πεθάνει από τη λύπη του, 
που δεν μπορούσε να ζήσει τον τρελό έρωτα του με τον εαυτό του.

Ενώ για τη δύση είναι σύμβολο ματαιοδοξίας, εξ αιτίας του μύθου του Νάρκισσου, στην Κίνα είναι σύμβολο καλοτυχίας.

στο δρόμο προς ...την εκλογή του ενός "υποψηφίου"

είναι "απαραίτητο" και ένα 2ευρω

ο Νέστος στη Σταυρούπολη

τέλος εποχής

 

 φαίνεται πως ο χειμώνας τέλειωσε γιά φέτος...

ό,τι άφησε ο Νοτιάς

στολίδια στην αμμουδιά